Korte Minrebroederstraat 2 | Stadhuis van Utrecht

In het Stadhuis van Utrecht werd in april 1713 de Vrede van Utrecht gesloten. De vredesonderhandelingen begonnen in januari 1712. Wel 54 ‘plenipotentiarissen’ of gevolmachtigden van staten en staatjes namen deel. Het stadhuis – dat toen bestond uit de samenvoeging van Klein- en Groot-Lichtenberg en Hasenberch – had twee toegangen; één voor de Fransen en één voor de geallieerden. Eenmaal binnen bevonden zij zich aan weerszijden van  een scherm dat de ruimte in tweeën deelde.

De hele westerse wereld keek naar wat zich in Utrecht afspeelde. Toch was naast de naamgeving geen grote rol voor Utrechtenaren of voor Nederland weggelegd. De Franse vertegenwoordiger Melchior De Polignac, die logeerde in Huize Oudaen aan de Oudegracht, zou dit tot de Nederlanders gezegd hebben: ‘Wij zullen bij u, over u en zonder u onderhandelen.’ Zo weinig gewicht legde Nederland in de politieke schaal.

Op 11 en 12 april 1713 werd de vrede in het stadhuis bezegeld. Het pact maakte een einde aan twee godsdienstoorlogen. Maar onderstaande passage uit de Vredezang op de langgewenschte Vrede – in 1713 gecomponeerd door P. de Bye – maakt duidelijk dat het bestand tegelijkertijd een enorme boost voor de wereldhandel en daarmee het koloniale project betekende:

Gaa! Keer met rykgelade vlooten,
Breng schatten in van Oost en West;
Zoo word weêr uw gemeenebest
De rykdom in den schoot gegoten.

Meer informatie

Wikipedia: Vrede van Utrecht

Vrede van Utrecht: Achtergronden

Afbeelding: Gezicht op de Stadhuisbrug te Utrecht met de huizen De Gulden Arend, Klein en Groot Lichtenberg en Hasenberg en rechtsachter de huizen aan de Vismarkt en de Domtoren en -kerk; op de voorgrond de koetsen van de gevolmachtigden voor de onderhandelingen over de Vrede van Utrecht. Anonieme prent, 1713 (coll. Het Utrechts Archief)